Dag 12. 'Vrije' dag in Bukkittinggi.

Vandaag een vrije dag op het programma maar wij hadden gekozen voor een wandeling hier in de buurt door rijstvelden, een bamboe-bos en langs/door riviertjes in de canyon. Voor deze tocht moesten we om 8.30 uur klaarstaan. Toch een beetje uitslapen dus dachten we😬, maar om 5 uur begonnen ze bij alle moskeeën te galmen voor het gebed. Een enorme kakofonie! Toen het daar weer stil werd gingen onze buren opstaan en dat ging ook niet zachtjes. De omgeving hier is trouwens full moslim. Nagenoeg alle vrouwen dragen een hoofddoek. Uiteindelijk zijn we ook maar vroeg opgestaan en zaten we heel vroeg bij het ontbijt. Daarna dus ruim de tijd om mijn koffer eens te reorganiseren. Met een goed gevoel op naar de wandeling. Die bleek aan alle verwachtingen te voldoen. De start bij een dorpje met prachtige huizen was nog maar het begin. Vooral het stuk door de rijstvelden was mooi. Het frisse groen met af en toe een harde werker die vriendelijk zwaaide naar ons gaf een fijne sfeer. Het bamboe bos was indrukwekkend met de dikke bamboe stammen. Het stuk langs en door de rivier was lekker verkoelend.
We werden met een open truck naar het hotel teruggebracht waarbij we een soort bezienswaardigheid vormden. 

In het hotel snel even douchen en dan met de "familie" bij de Pizzahut lunchen. Even geen rijst of nasi. 

Het centrum van de stad is erg druk, chaotisch, lawaaïg maar heeft wel iets. Een enorm contrast met de binnenlanden. Het is hier bling-bling wat de klok slaat. Men wil vooral laten zien hoe goed het wel niet gaat. Sparen doet de indonesier namelijk niet. Honderden stalletjes met snoep, tshirts, eten en nog veel meer. De dames kregen het met hun charmes voor elkaar om met de politie op de foto te gaan, iets wat in principe niet mag. Ook gaan we nog even het warenhuis in, altijd leuk om te zien wat ze in andere landen voor producten in het schap hebben. 

Aan het eind van de middag is er een miniexcursie naar het park waarbij je vliegende honden kunt zien, een soort vleermuis. Jan heeft het even gehad en blijft in het hotel wachten. De vliegende honden vielen wat tegen maar er waren heel veel apen en de zonsondergang was prachtig.

Vanavond eten we bij de gids thuis. Zijn vrouw kookt voor een deel van de groep. We zitten met z'n allen in de woonkamer op de grond. Er is typisch indonesisch gekookt, veel kleine gerechtjes, wij noemen dat rijsttafel.