Dag 14. Vrije dag in Yogyakarta

Vandaag dus vrij maar vrij is niet echt vrij want er is zoveel te doen en te zien dat de morgen al gevuld was voordat hij begonnen was. We zitten nu echt in het ritme van op tijd opstaan en ook deze morgen werden we op tijd wakker. Nieuwsgierig naar het uitgebreide ontbijt zijn we maar meteen opgestaan. Het ontbijt bleek inderdaad heel uitgebreid. Vooral het verse fruit trok ons erg aan. Om 8.30 uur moesten we klaarstaan om met de becak (riksja, spreek uit: betsjak)  toer mee te gaan. Al voor die tijd stonden we buiten en hadden al gesprekken met onze becakrijders. Ook hier op Java zijn de mensen aardig. 

Met de becak zijn we richting het Kraton (paleis van een Sultan) gegaan waar we een rondleiding kregen in het Nederlands. De gids hing van stomme grapjes aan elkaar. Het was veel leuker om via foto's in contact te komen met de vele vrijwilligers die er aanwezig waren. De vrijwilligers zijn officieel allemaal bewakers van de sultan en zijn ontzettend vriendelijk. Aan het einde begon het gamelanorkest ook nog te spelen. Daarna weer met de becak verder naar het waterpaleis en een mooie moskee. Mijn becakrijders sprak veel talen en vertelde mij veel onderweg. Super leuk! 
Na het waterpaleis door naar de vogeltjesmarkt. Een verzameling beesten die te koop waren. Normaal werden daar ook wedstrijden gedaan met zangvogels maar helaas niet toen wij er waren. De batikwerkplaats/winkel sloegen we over dus terug naar ons hotel. Daar een portie frites gegeten en Jan heeft even lekker gezwommen. Toch even voelen dat we een vrije dag hebben👍

Niet te lang natuurlijk, dus in de taxi naar het centrum. Volgens ons waren we wel met een omweg in het centrum gekomen maar het ging om €0,70 dus daar hebben we ons maar niet druk om gemaakt. Het centrum was één aaneenschakeling van batik winkels en kraampjes. Ik kon het weer niet laten iets te kopen. Het spel van afdingen blijft ook een leuk contact moment met de bevolking.
Voor de rijke Indonesiër hebben ze ook grote shoppingmals, het ziet er uit als onze Bijenkorf. We hebben daar wel heel even gekeken maar werden daar niet gelukkig. Ons idee was om bij een kraampje op straat te eten. Helaas waren we nog te vroeg, de kraampjes werden nog opgebouwd. We werden aangesproken door een jongen. Hij bleek een student toerisme en volgens ons vond hij het een hele ervaring met ons te praten. Ook wij vonden het leuk. Daarna werden we aangesproken door een man die ons overal naar binnen wilden hebben, een propper dus! Die wilden we snel kwijt. 
Goed tijd gerekt dus nu was het tijd om te eten. Echt een hele ervaring: op een mat op de grond met zalig eten voor onze neus! Wij kregen als toerist er lepel en vork bij maar we wilden echt lokaal dus met onze vingers gegeten. Super leuk. Daarna met de taxi terug. Dat bleek toch niet zo gemakkelijk. Geen van de chauffeurs wilden op de meter rijden. We moesten echt onderhandelen voor een mooie prijs maar daar zijn we goed in geworden😜 een paar keer gewoon weggelopen om uiteindelijk bij een taxi te komen die meer bij onze prijs zat. Maar op tijd naar bed want morgen moeten we om 7.30 uur weg.

Verstuurd vanaf mijn iPhone