Dag 9; Tobameer / vrije dag
Vandaag een vrije dag dus rustig opstaan ontbijten en daarna een kopje koffie. Ondertussen appjes en mail checken. Omdat Nederland slaapt op dat moment durf ik niet veel te sturen.
Daarna gunden we ons een tijdje zonnen en zwemmen op de pier. Een prachtig plekje. Ik had gevraagd om matrassen voor de zonnebedden en ze zouden gebracht worden. Dit ging echt op z'n Indonesisch; het duurde heel lang en wij accepteerden dat omdat dat bij dit land hoort.
De wind nam toe en we werden echt van de pier geblazen. Rond 12.00 uur besloten we een eind te gaan wandelen naar het centrum van Tuktuk, de plaats in de buurt van ons hotel. Het was een leuke wandeling omdat je heel gemakkelijk met de bevolking in contact komt. Ze vinden het leuk om op de foto te gaan en het
laten zien van die foto levert het eerste contact op. Als het een foto van een kindje was bleek het tonen van een foto van Dominic (de kleinzoon van Jan) hele leuke 
reacties op te leveren. Helaas bleek TukTuk heen centrum te hebben, het was gewoon één lange straat met winkel/woningen. We waren dan ook het stadje uit voordat we het wisten. We zochten nog even naar het hotel dat we eerst zouden krijgen en toen weer terug naar ons hotel. Het was warm en onze schouders goed rood. Dus toch nog even terug naar 'onze ' Pier om in de zon en wind te liggen. Daar ontdekten we dat een heel stuk van de Pier 
weggeslagen was. Wat bizar.
Rond 17.00 uur gingen Henk en Jan naar het restaurant van Tante To omdat er voor Jacqueline en mij 2 masseuses kwamen. We kregen een flinke massage van 1,5 uur! Dit voor €10,👍
Na de massage op naar tante To. Daar was vanavond live-muziek
en daardoor nog gezelliger. Het eten was weer zalig. Omdat we morgen vroeg vertrekken toch maar op tijd terug naar het hotel. Daar bleek dat de bosbrand die de hele dag ver weg had gebrand dichterbij gekomen was. Toch wel eng dus iets minder gerust gaan slapen. Er is niets gebeurd
We hebben inmiddels gemerkt dat wachtwoorden voor WIFI soms leuk zijn en leuke reacties veroorzaken. Zo was er het hotel waar één van de reisgenoten aan Jan het wachtwoord vroeg., Jan zei: "Doyouloveme". Waarna de vrouw heel raar naar Jan stond te kijken. Toen snapte ze het antwoord en typte het wachtwoord in.
Bij tante To was het wachtwoord " haveyouorder" ook een grappige.
Daarna gunden we ons een tijdje zonnen en zwemmen op de pier. Een prachtig plekje. Ik had gevraagd om matrassen voor de zonnebedden en ze zouden gebracht worden. Dit ging echt op z'n Indonesisch; het duurde heel lang en wij accepteerden dat omdat dat bij dit land hoort.
De wind nam toe en we werden echt van de pier geblazen. Rond 12.00 uur besloten we een eind te gaan wandelen naar het centrum van Tuktuk, de plaats in de buurt van ons hotel. Het was een leuke wandeling omdat je heel gemakkelijk met de bevolking in contact komt. Ze vinden het leuk om op de foto te gaan en het
laten zien van die foto levert het eerste contact op. Als het een foto van een kindje was bleek het tonen van een foto van Dominic (de kleinzoon van Jan) hele leuke 
reacties op te leveren. Helaas bleek TukTuk heen centrum te hebben, het was gewoon één lange straat met winkel/woningen. We waren dan ook het stadje uit voordat we het wisten. We zochten nog even naar het hotel dat we eerst zouden krijgen en toen weer terug naar ons hotel. Het was warm en onze schouders goed rood. Dus toch nog even terug naar 'onze ' Pier om in de zon en wind te liggen. Daar ontdekten we dat een heel stuk van de Pier 
weggeslagen was. Wat bizar.Rond 17.00 uur gingen Henk en Jan naar het restaurant van Tante To omdat er voor Jacqueline en mij 2 masseuses kwamen. We kregen een flinke massage van 1,5 uur! Dit voor €10,👍
Na de massage op naar tante To. Daar was vanavond live-muziek
en daardoor nog gezelliger. Het eten was weer zalig. Omdat we morgen vroeg vertrekken toch maar op tijd terug naar het hotel. Daar bleek dat de bosbrand die de hele dag ver weg had gebrand dichterbij gekomen was. Toch wel eng dus iets minder gerust gaan slapen. Er is niets gebeurd We hebben inmiddels gemerkt dat wachtwoorden voor WIFI soms leuk zijn en leuke reacties veroorzaken. Zo was er het hotel waar één van de reisgenoten aan Jan het wachtwoord vroeg., Jan zei: "Doyouloveme". Waarna de vrouw heel raar naar Jan stond te kijken. Toen snapte ze het antwoord en typte het wachtwoord in.
Bij tante To was het wachtwoord " haveyouorder" ook een grappige.
Reacties
Een reactie posten