Dag 11 naar Labuan Bajo

Labuan Bajo is het westerse puntje van Flores en is best wel toeristisch met veel backpackers. Slechts 10% van de toeristen trekken verder oostwaarts. En wij weten nu wat ze missen: het echte Indonesië!

Vannacht was een slechte nacht, na de koorts nu ook een totale leegloop. Ik werd totaal futloos wakker. Voor mij het moment om mijn noodmedicijn (een antibiotica kuur van 3 dagen) aan te spreken. Tijdens het ontbijt merkte ik er nog niets van maar eenmaal in de bus voelde ik
me steeds beter. Zelf zo goed dat ik de klim naar een uitzichtpunt van waar je de spinnenweb-rijstvelden goed kon zien. 

Wat apart! Jan klom nog iets verder omhoog terwijl ik rustig terug ging. De spinnenweb is uniek in de wereld en ontstaan uit de behoefte van een vader om zijn land op een eerlijke manier onder zijn kinderen te verdelen.

De volgende stop was om 11.00uur bij een 'van de Valkje'. We besloten om maar meteen te lunchen. Dat dat ook vroeg was voor de eigenares bleek uit de lange wachttijd maar toen onze soep eindelijk op tafel kwam bleek het het wachten meer dan waard.


Om 12.30 uur weer de bus in voor de laatste 2 uurtjes in onze bus. In Labuan Bajo eerst langs de bank en een uitzichtpunt om de baai te overzien. 

En toen naar ons hotel (PuriSari), de luxe overviel ons, wat
een mooie en grote kamer en dan die douche!!!
En hier blijven we maar 2 nachten. Ook weer zalig vooral omdat het aan het strand ligt én een zwembad heeft. Echt even tot rust komen dus.





Het strand was inderdaad zo rustgevend als gedacht helemaal met de zonsondergang voor
onze neus. 

Het is dan ook bijna meteen donker. 

Een goed moment om de douche te gaan proberen en die was net zo lekker als hij eruit zag. We hadden nog even het idee om ergens anders te gaan eten maar er bleek niets in de buurt te zijn dus een lekkere luxe en romantische maaltijd voor 2. 

Zelfs met een heerlijke fles wijn erbij.
Jan heeft nog even face-time contact gehad met zijn kinderen en langzaam werd het weer bedtijd.