Dag 18, Naar Lombok. Aardbeving!

Vandaag weer reizen dus om 8.00 uur vertrekken. Onderweg naar de veerboot alleen een stop om te pinnen en daarna weer door naar de haven. Daar waren we om 10.30 uur. We schrokken want het stond vol vrachtwagens maar gelukkig mocht onze bus naar voren. De vrachtwagens bleken al een tijdje te staan omdat ze vanwege de hoge golven niet mee konden. En wij wel??? Was onze reactie. Na de onze bus mochten er ook vrachtwagens op onze boot, pfffff.
Om 11.30 uur vertrok de veerboot. Eerst zaten we zalig uit de wind op het achterdek. We zagen Sumbawa steeds kleiner worden. Jammer dat we hier niet langer waren want het was totaal Andes dan Flores maar ook met super aardige mensen.
Toen de boot draaide zaten we in de wind.en gingen we op onderzoek uit. We dachten dat er binnen karaoke was maar toen we gingen kijken bleek er live muziek. Jan maakten dans bewegingen  en werd meteen door een vrouw de dansvloer op getrokken. Algehele hilariteit op de boot. Bij het volgende nummer werd ook ik de dansvloer opgetrokken. Wat een pret voor de mensen!!!
Rond 13.30uur reden we de boot af. 

Welkom op Lombok!
Opvallend dat we hier vooral door bebouwing reden én dat het regende. Rond 15.00 uur kwamen we bij ons hotel, de Green Orry Inn, in Tetebatu aan. Wat was het mooi zo midden tussen de rijstvelden jammer van de regen en de lage temperatuur. De welkoms thee en koffie was dan ook zalig. Als late lunch bestelden we springrolls. Voordat die er waren moesten we afscheid nemen van onze Belgische reisgenote die opgehaald werd door de taxi om naar huis te gaan. Het was voor iedereen even emotioneel. En dan ga je toch weer over naar het moment. Dat betekende voor ons de hotelkamer bekijken en lekker onder de warme douche. Met lange broek, warme trui en leesboek terug naar het restaurant waar ook gewone banken staan. Echt lezen lukt toch niet en  omdat het inmiddels droog is toch een wandeling door de tuin.  We waren snel terug en schuiven met een biertje bij reisgenoten aan. 

Om 19.30 uurrichting eten. Als we net zitten begint alles te schudden, als er gegrom uit de aarde komt, we iemand 'aardbeving' én iemand van het personeel zien rennen weten we dat het serieus is! Wij hebben vanmiddag al de instructie gehad om in een deuropening te gaan staan dus daar is het rennen naartoe. Het personeelslid roept ons echter naar beneden in de open lucht. Omdat het licht ook uitvalt en we geen lampje op zak hebben is het even zoeken naar elkaar. Ik had wel mijn telefoon op zak en dus licht. Daardoor vindt Jan mij snel. Het is wel fijn samen te zijn. Jim onze reisleider laat ons weten dat er nog naschokken zullen volgen maar dat het restaurant goed aardbevingsproof is. Je ziet ook dat onze groep weer (rustig) aan tafel gaat zitten en ook blijft zitten bij naschokken. Er is nog een groep die niets hoort van hun reisleider. Zij blijven nog 2 uur staan en zijn zeer bang. Er is al niet veel internet en doordat iedereen opeens contact wil met het thuisfront komen wij er niet tussen. Wel begrijpen we dat de aardbeving al nieuws is in Nederland. Dus extra belangrijk om te laten weten dat wij oke zijn. Wij zijn wel alerter, melden als we naar de wc gaan, hebben de telefoon en lamp op zak. Het is een onwerkelijke en erg angstaanjagende ervaring. 

Zullen vannacht de kamerdeur niet op slot doen, slapen met de kleren aan en weten waar we naar toe gaan als er weer schokken zijn. Je leert dus snel!
Om iedereen die ons volgt te laten weten dat wij oké zijn stellen we een kort bericht op. Dan kan dit verslag morgen afgemaakt worden.