Dag 12; Salamina / bezoek San Felix en de waxpalmbomen

Vandaag naar de waxpalmen. Unieke palmen die maar op weinig plekken in de wereld groeien en dan altijd heel hoog boven de 2500 meter.

Vanmorgen al om 7.00 uur aan het ontbijt aan de overkant van de straat. Om 8.00 uur stonden we op het plein waar 5 jeeps op ons stonden te wachten. Dus hup in de jeeps en richting San Felix. Dit is een klein plaatsje waar nog helemaal geen toeristen komen. De toeristen gaan ergens anders naar de waxbomen.

De weg naar San Felix werd aangelegd dus wij ruim

1,5 uur over een hobbelige zandweg. We wisten nu waarom we een sjaal mee moesten nemen. Het afdekken van neus en mond was geen overbodige luxe. Onder het stof kwamen we in het kleine dorpje aan. Hier kregen we koffie en waren voor de oude mannen die op het dorpsplein zaten een attractie (en zij voor ons). Na de koffie nogmaals in de jeeps voor het laatste stuk. Toen we op 2800 m mochten uitstappen zagen we meteen de waxpalmen. Die kwamen helemaal mooi uit tegen de blauwe lucht. Onze gids vertelde veel over deze boomsoort en nam ons mee voor een mooie wandeling van een uur. Bij een boerderij konden we kiezen of daar blijven of mee voor nog een wandeling van een uur door het bos. Jan en ik kozen dit laatste. Het was een prachtige tocht waarin we nog meer hoorden en zagen over de waxpalmen, orchideeën en andere planten. De palm groeit maar een paar centimeter per jaar en kan honderdenjaren oud worden. Een boom kan ook wel tientallen meters hoog worden. De naam “waxpalm” komt er van doordat de bast een waslaagje bevat dat men eraf schraapte om kaarsen van te maken. Tegenwoordig is het een beschermde boomsoort.

De gids kon zo gepassioneerd vertellen dat we bijna 2 uur wegbleven. 

Het laatste stukje ging stijl omhoog en dat op die hoogte maar het was allemaal de moeite waard. 

Weer allemaal in de jeeps terug naar San Felix waar ons een late lunch wachtte. Vlees, rijst, linzen met salade en zalige aardbeiensap. Daarna nogmaals de jeeps in voor de laatste keer stofhappen.

Rond 17.30 uur waren we terug in Salamina en bezochten we met onze gids nog een achteraf hal waar we een voorlichting kregen over het nationale spel hier: techno. 

Daarna nog een klein stukje in de jeep. Ik mocht nu achterop staan naar ons hotel. Daar een zalige douche en de kleren flink uitkloppen. 

Wassen doen we wel weer in Medelin.

We wilden lokaal gaan eten maar helaas waren alle restaurantjes dicht. Uiteindelijk kwamen we bij een kippenren terecht waar wat locals zaten. Omdat onze lunch veel en laat was was dit een prima maaltijd.  Op de terugweg nog even langs de supermarkt en nog even ‘internetten’ en dan is er weer een dag voorbij.